ballonnenJa, dikke sorry, een dag later gepost, maar ik had het een beetje druk met mijn zoon weten jullie. Die mag dan wel 3 zijn geworden, maar die hanteert nog steeds “Ik ben twee en ik zeg nee”.

Wauw! Is het me toch even een jaar geleden dat Leesjeblij.nl voor het eerst het levenslicht zag! Één jaar jong. Op de dag dat de minidraak alweer 3 kaarsjes mag uitblazen. Dubbel feest dus. Een jaar lang schrijven over leedvermaak, blije dingen en gratitude journals. Daarom gooien we er voor de 14e gratitude journal een 1 year anniversary edition in. Waar ik dankbaar voor ben bekeken over het afgelopen jaar. Met een gebakje, als je die hebt! Want we trappen af met iets waar ik hieperdepieper oh zo dankbaar ben!

Voor mezelf beginnen. Echt met dikke vette stip met glitters en kleurtjes op 1. Het beginnen van mijn droom. Mijn eigen bakkerij/cakestudio/excuus om veel taart te eten. En wat vind ik het leuk. Wat haal ik er veel energie uit. Een moeilijk besluit, maar ook zeker het beste wat ik qua carrière heb gemaakt! Driewerf voor het starten van je eigen droom mensen!

Schrijven met een doel. Toen ik nog op mijn oude blog schreef was hett altijd maar een beetje doelloos schrijven. Waarover ik maar wilde. Handig, maar net zo hard een valkuil! Want er was te veel om over te schrijven. Toen Leesjeblij in beeld kwam werd het leuker om te schrijven. Gerichter, met een doel. Want, mensen blij maken en daarmee mezelf ook!

Mezelf “vinden”. Halloooo, zweven jullie al weg? Maar toch is het zo. In het afgelopen jaar stond ik voor keuzes en uitdagingen die ik hiervoor maar al te graag uit de weg was gegaan tot het een beetje was overgewaaid. Door die uitdagingen aan te gaan heb ik mezelf ertoe gedwongen te groeien in de dingen die ik doe, hoe ik wil zijn en hoe ik eigenlijk ben. Maar ook door het schrijven voor Leesjeblij heb ik mezelf leren kennen. Jeumig, waar dat beetje schrijven wel niet goed voor is!

Schrijven zonder druk. Er was een tijd dat ik een enorme druk voelde om mijn lezers dagelijks of zo veel mogelijk tevreden te houden. Werd ik ontzettend gestrest als er niks online kwam te staan en had ik het gevoel mijn lezers ontzettend teleur te stellen. Hierdoor raakte ik al gauw mijn schrijfmojo kwijt en stopte ik met schrijven. Maar toen ik met LJB begon heb ik met mezelf afgesproken dat het niet erg is als er eventjes niets online komt. En dat ik me daar ook niet voor hoef te verantwoorden. En jongens, wat een goede afspraak en wat zijn jullie vergevensgezind, want na zeker een maand offline voel ik geen stress en krijg ik zelfs berichtjes dat jullie me hebben gemist! Dank daarvoor!

Een jaar lang zonder bloedingen en injecties. Ik schreef er een tijd geleden over. Over hoe ons leven ineens op zijn kop stond. Een dag voordat LJB online ging en de minidraak zijn 2e verjaardag vierde ontstond er een kniebloeding. Ritje ziekenhuis, injectie, rust houden… Maar nu, een jaar later, mag ik met gerust hart zeggen dat de minidraak al een heel jaar (en 2 dagen) bloeding- en injectievrij door het leven mag gaan! Een ontzettend fijn gevoel na alle hectiek en stress na de diagnose.

Vriendschap. Bitterzoet eigenlijk. Want zoals dat wel eens gebeurt zijn er ook vriendschappen stukgelopen. Verdrietig en jammer. Maar in het eerste jaar van LJB waren er ook vriendschappen die hechter werden. Mooi is het, om van een steeds steviger wordende knuffel te gaan naar; “Love you babe”. Mijn hart gaat daar van zingen! :)

Liefde. Oh de liefde. Die verdween het jaar voordat LJB de lucht in ging even op de achtergrond, want ja… gewoon een heel druk en hectisch jaar. Maar naast mezelf, vond ik die ook weer. Veel praten, veel tijd voor elkaar maken, beseffen dat je samen in hetzelfde schuitje zit en daar weer sterker uit komen. En niet alleen maar liefde voor mijn lief, maar ook was de familieliefde hechter dan ooit (had je er al over gelezen?) Hallo liefde. Ik hou van jou!

Een heel fijn verjaardagsfeest. We vierden afgelopen weekend de verjaardagen van mijn neefje en de minidraak. Het was een dubbel gevoel, want voor het eerst sinds het overlijden van onze opa kwamen we weer samen voor een verjaardag. Waar opa normaal op een stoel tussen alle familie tevreden voor zich uit zat te kijken, zat ons opperhoofd er deze keer niet tussen. Hij zat ook niet in zijn kamer. Daar was het akelig stil en hing zijn geurtje nog. Verdrietig, maar tegelijkertijd was het ook weer heel fijn om met de familie samen te zijn. We huilden nog even, maar vrolijkheid overheerste. Dubbel, maar oh zo fijn. En de volgende dag vierden we minidraak’s verjaardag nog een keer, met patatjes en film kijken. Happy days!

❤ Coffee Company Dates. Dins- en vrijdagochtend; ‘Babe, ga je CC?’ Eigenlijk een wekelijkse vraag en ik ben blij als deze op het beeldscherm van mijn telefoon verschijnt. Voor mij echt even een uitlaatklep om weg te zijn van huis. Want vanuit huis werken is leuk, maar hoewel taarten veel leed op kunnen lossen praten ze niet terug, snappen jullie? Des en ik hebben er een soort traditie van gemaakt. Een beetje bijkletsen, een beetje klagen over de kinderen, beetje klagen over onze mannen, beetje koffie drinken en daarna werken we nog een beetje aan onze bedrijfjes en blogs. Hoi, lieve dins- en vrijdagochtend. Ik vind jullie fijn.

JULLIE! Want als ik geen leesjeblijers had, dan was LJB er ook niet!! Ik ging er maar vanuit dat er een handjevol lezers in de vorm van mijn inner circle zouden blijven hangen. Maar hoe leuk dat er regelmatig lezers voorbij komen die ik niet ken of die via via bij LJB terech zijn gekomen. Dus dank voor al jullie support het afgelopen jaar. Dat jullie de tijd hebben genomen om mijn hersenspinsels te lezen en te reageren. Jullie zijn allemaal goud waard!

Hoppetee, hij is wat langer dan normaal. En naast bovenstaande lieve dankbaarheden ben ik ook dankbaar voor: geen ijzel, kookboeken, 24Kitchen, gezouten karamel, foto’s uit de oude doos, de winterzon, het dak boven mijn hoofd, vergeten ijsjes in de vriezer, verse bloemen, lieve kaartjes, kleurstiften, Karin Slaughter, mijn Hip Hop playlist op Spotify en nog een hele bult meer!

Heb jij ze al opgeschreven vandaag? Doe het! Met een dikke mok chocolademelk!

Love, peace and deze overheerlijke chocolademelk van Jamie Oliver waar ik ook dankbaar voor ben!
sigwhite2